نخستین ماشین فتوکپی

نخستین ماشین فتوکپی توسط "چستر کارلسون "ساخته شد و نامش را «زیراکس» گذارد.

دستگاه زیراکس(Xerox) یک دستگاه نسخه برداری است که در آن از جوهر مایع استفاده نشده است.

پیشوند (Xero) از کلمه ای یونانی به معنی (خشک) گرفته شده است.

و انتخاب کلمه Xerox برای این دستگاه به علت این بوده که دستگاه زیراکس از روش نسخه برداری با جوهر استفاده نمی کرده است

او دستگاه کپی را اختراع کرد.

در حقیقت پیش از او، کارهای تئوریک این اختراع را فیزیکدانی مجارستانی به نام پال سلنی، انجام داده بود.

کارلسون طیِ مطالعاتش، مقاله این فیزیکدان مجارستانی را خواند و با مطالعه آن نوشته ها، توانست شیوه ساختِ ماشین رؤیایی خود را به دست آورد.

او آشپزخانه منزل خود را تبدیل به آزمایشگاه کرد و فعالیت های خود را برای ساخت این دستگاه آغاز کرد.

در جریان این آزمایش ها، حتی یک بار منزل او تا آستانه سوختن هم پیش رفت و کارلسون و همسرش به سختی، آتش را خاموش کردند.

در سال ۱۹۳۸، او توانست، نخستین دستگاه کپی را بسازد. کارلسون اگر چه راه کارهای گوناگونی را برای تکمیل ماشین کپی درطول ۴ سال بررسی کرد اما تا سال ۱۹۴۰ میلادی در کسب حمایت شرکت ها در تولید ماشین کپی ناموفق بود و در کمال تعجب شرکت های بزرگی مثل IBM یا روی خوشی به این اختراع نشان ندادند.

شرایط سختی برای او به وجود آمد و بحران زندگی او را فراگرفت و همسرش هم او را تنها گذاشت.

تا اینکه در سال ۱۹۴۷ میلادی شرکت «هالوید» از «رُچستر» در نیویورک متوجه اهمیت این اختراع شد، پروانه این طرح را صادر کرد و میلیون ها دستگاه از روی اختراع او ساخت.

کارلسون به بیماری التهاب مفاصل دچار بود. او در بخش ثبت یک کارگاه الکترونیکی کارمی کرد و به خاطر بیماری التهاب مفاصل، تهیه رونوشت ازنمونه های طرح ها برایش مشکلی عمده بود.

به همین دلیل به فکر اختراع دستگاهی افتاد، دستگاهی که یکی از کاربردی ترین اختراعات بشر به حساب می آید.

شرکت هالوید می خواست که نام تجاری جذابی برای این اختراع انتخاب کند، به همین خاطر دو واژه یونانی زیروس به معنی خشک و گرافوس به معنی نوشتن را با هم ترکیب کرد تا واژه زیروسگرافی ساخته شود. این کلمه با کمی تغییر، همان زیراکس مشهور شد.

سرانجام «چستر کارلسون» 19 سپتامبر ۱۹۶۸ بر اثر حمله قلبی در نیویورک درگذشت.

طرز کار دستگاه زیراکس

در دستگاه زیراکس استوانه فلزی دواری وجود دارد که سطحش با لایه ای نازک از یک ماده ی رسانای نوری پوشانده شده است. به این مجموعه درام (drum) می گویند.

بعضی از مراحل کار دستگاه زیراکس به مفاهیم ساده ای از الکتریسته ساکن و نور مربوط می شود. شاید مهم ترین ایده ی به کار رفته در این دستگاه استفاده از مواد رسانای نوری در تشکیل تصویر باشد.

رسانای نوری ماده ای است که در تاریکی رسانایی ضعیفی دارد اما وقتی در معرض نور قرار می گیرد رسانای نسبتا خوبی می شود. رسانای نوری به کار رفته در دستگاه زیراکس، اغلب سلنیوم یا یکی از ترکیبات سلنیوم دار است.

مرحله 1. باردار کردن درام: به سطح درام در تاریکی بار مثبت داده می شود.

مرحله 2. ایجاد تصویر روی درام به وسیله بار مثبت: صفحه ای که می خواهیم تکثیر شود را با تاباندن نور روشن می کنیم. نور بازتابیده از این صفحه پس از عبور از عدسی یا همان لنز(Lenz)، تصویری از این صفحه را روی درام می اندازد.

در قسمت هایی از سطح درام که توسط نور روشن شده است، سطح درام رسانا شده و بار مثبتش خنثی می گردد.

بقیه قسمت هایی که نور دریافت نکرده اند، همچنان باردار باقی می مانند. به این ترتیب تصویری غیر قابل مشاهده از صفحه مورد نظر به صورت توزیعی از بار مثبت روی سطح درام ایجاد می شود.

مرحله 3. به کارگیری تونر: پودرسیاه رنگ که دارای بار منفی شده است و تونر(toner) نام دارد روی سطح درام پاشیده می شود.این پودر فقط به مناطقی می چسبد که دارای بار مثبت است. در این مرحله تصویر قابل رویت می گردد.

مرحله 4. انتقال تصویر از درام به کاغذ: به کاغذ خام، بار مثبت داده و آن را دور درام قرار می دهند. تونر از سطح درام به سطح کاغذِ باردار شده منتقل می شود، و تصویر روی سطح کاغذ تشکیل می شود.

مرحله 5. تثبیت تصویر روی کاغذ : در پایان با عبوردادن کاغذ از یک منطقه داغ، تونر روی سطح کاغذ تثبیت می شود، و تصویری دائمی از نسخه اصلی بوجود می آید.

برای خرید پرینتر و لوازم جانبی مورد نظر خود میتوانید به فروشگاه اینترنتی دنیای کارتریج رجوع کنید.
شماره تماس : ۰۲۱۸۸۹۴۴۹۲۲
ساعات کاری: شنبه تا چهارشنبه ۹ صبح الی ۸ شب و پنجشنبه ها از ۹ صبح الی ۳ عصر
آدرس سایت ما : cartridgeworld.ir