نحوه افزایش کیفیت چاپ عکس

درصورتی که عکس های دوربین شما هنگام چاپ بی کیفیت هستند، تصور نکنید که دوربین تان مشکل دارد و یا خوب نیست. دلایل زیادی وجود دارد در اینکه عکس هایی که با دوربین خود می گیرید، بر روی نمایشگر کامپیوتر باکیفیت و واضح هستند، اما هنگام چاپ، کیفیت خود را از دست می دهند. خبر خوب این است که اغلب این مشکلات را، زمانی که تنظیمات دوربین خود را بشناسید و بدانید چگونه می توانید کیفیت عکس ها را بهتر کنید، می توان به آسانی رفع کرد. کلید حل این مسئله در رزولوشن دوربین و کالیبره کردن (تنظیم) صفحه مانیتور کامپیوتر است.

رزولوشن

قبل از اینکه تفاوت بین یک تصویر چاپ شده با یک تصویر آنلاین را بشناسید، مهم ترین نکته شناخت PPI است.

PPI برای توصیف میزان رزولوشن یک تصویر دیجیتال استفاده می شود؛ که مخفف “پیکسل در اینچ” است و بیان کننده تعداد پیکسل یا نقاط الکترونیکی است که روی صفحه مانیتور یا در فایل تصویر دیده می شوند.

نکته مهم درمورد PPI این است که هرچقدر تعداد پیکسل ها یا نقطه ها در هر اینچ در تصویر بیشتر باشد، حجم اطلاعات بیشتر است، درنتیجه جزییات بیشتری وجود دارد، و چاپ آن تصویر در اندازه بزرگ بهتر خواهد بود.

دوربین های دیجیتال مدرن می توانند تصاویر بسیار با کیفیت و با رزولوشن بسیار بالا ایجاد کنند. به همین دلیل است که هرزمان شرکت نیکون یا کانن، چند مگا پیکسل به جدیدترین دوربین های DSLR خود اضافه می کنند، باعث خوشحالی همه می شوند؛ زیرا مگاپیکسل بیشتر به معنی عکس های بهتر است.    

 یک تصویر ۷۲dpi ممکن است روی صفحه نمایش خوب به نظر آید، اما هنگام چاپ به آن اندازه خوب نخواهند بود. اگر هیچ گاه تصاویر خود را نمی خواهید چاپ کنید، و قرارهست همیشه روی هارد کامپیوترتان ذخیره باشند، پس نیازی به تعداد مگاپیکسل های بیشتر نخواهید داشت؛ به دلیل اینکه رزولوشن مانیتور استاندارد خیلی کمتر از رزولوشن یک چاپ باکیفیت است.

برای اینکه عکس های شما در اینترنت یا روی DVD خوب به نظر برسند، نیازی به تعداد زیاد مگاپیکسل نخواهید داشت. بنابراین اگر هدف اصلی شما صرفاً به اشتراک گذاری عکس ها در اینترنت است، داشتن دوربین ۱۸ مگاپیکسل ضروری نیست.

یک دوربین ۶ مگاپیکسل کار شما را انجام میدهد. حتی ممکن است یک دوربین ۴ مگاپیکسل هم برای شما مناسب باشد؛ که البته بستگی دارد که بخواهید عکس هایتان روی صفحه نمایش چه اندازه بزرگ به نظر برسند.

این را به خاطر بسپارید که شما نمی توانید به تصویر رزولوشن اضافه کنید. هیچ حقه یا ترفندی وجود ندارد که به کامپیوتر خود بگویید “تصویر را باکیفیت کن” و کامپیوتر شما هم یک تصویر عالی و باکیفیت به شما تحویل دهد.

برنامه فتوشاپ این امکان را به شما می دهد تا بتوانید فایل های خود را بزرگ تر کنید، اما شما این کار را انجام ندهید؛ زیرا در نهایت یک تصویر بزرگتر، اما با کیفیتی پایین تر از کیفیت تصویر اصلی، خواهید داشت؛

و اگر بخواهید این گونه عکس ها را چاپ کنید، هنگام چاپ شدن حالت نقطه نقطه به نظر می رسند؛ و به جای داشتن یک تصویر واقعی و واضح، تصویری از نقطه ها و پیکسل ها خواهید داشت.  

تصاویر چاپ شده

بیایید فرض کنیم شما یک دوربین ۱۸ مگاپیکسلی فوق العاده عالی و فوق العاده گران قیمت دارید.

در این صورت، اگر بخواهید عکس هایی که می گیرید را در اندازه ۶ * ۴ چاپ کنید، نباید هر عکسی را با حداکثر میزان رزولوشن بگیرید.

رزولوشن موجود در اکثر دوربین های DSLR مدرن بین ۵ تا ۱۰ متغیر است. تنها کافی است بهترین دوربین را براساس نیازهای خود انتخاب کنید.

اگر همه عکس های خود را در اندازه ۶ * ۴  چاپ کنید و نخواهید آنها را برش دهید، نیازی به خرید آن دوربین ۱۸ مگاپیکسلی فوق العاده عالی و فوق العاده گران نخواهید داشت.

حال چگونه میزان رزولوشن لازم برای چاپ مداوم عکس در این اندازه را می توانیم حساب کنیم؟

پاسخ را می توانید با یک فرمول ساده ریاضی به دست آورید: PPI تصویر مورد نظر از طریق اندازه چاپ ضربدر عدد ۳۰۰ به دست می آید.

بدین ترتیب، برای چاپ در اندازه ۶ * ۴، به تصویری با ۱۸۰۰ * ۱۲۰۰ PPI، نیاز خواهید داشت.  

 در این عکس، پس از اینکه این تصویرStonehenge با رزولوشن کم برش داده شده است، جزییات زیادی از عکس باقی نمانده است.

بسیاری از عکاسان، عکس های خود را برش (crop) میدهند. برای مثال، اگر از یک بازی فوتبال عکس گرفته باشید و بخواهید تصویر تماشاچیان درعکس را برش دهید، متوجه می شوید که عکس های شما رزولوشنی دارند که تنها در اندازه ۶ * ۴ بدون برش خوب به نظر می رسند.

به همین دلیل، بهتر است همیشه عکس ها با رزولوشن بالا گرفته شوند؛ اگرچه انتخاب میزان رزولوشن به دوربینی که استفاده می کنید و قابلیت های آن بستگی دارد.

همیشه در ویرایش های پس از گرفتن عکس، می توان اندازه تصویر را کوچک تر کرد اما آن را بزرگ تر نمی توان کرد. یکی از موانع گرفتن عکس با رزولوشن بالا این است که به کارت حافظه با حجم بالا نیاز خواهید داشت.

انجام تنظیمات برای حداکثر رزولوشن، به کارت های حافظه اضافی نیز نیاز خواهد داشت؛ درغیر اینصورت لازم است تا مقدار رزولوشن را با مقدار فضای کارت حافظه هماهنگ کنید.

اگر عکس های زیادی می گیرید، کارت حافظه مهم تر از رزولوشن خواهد بود.  

RAW و TIFF

اکثر دوربین های DSLR گزینه ای به نام Shoot in RAW دارند، یک فرمت غیرفشرده است که تصویری با جزییات بیشتر و با طیف وسیع تری از رنگ ها و جلوه های رنگی ایجاد می کند.

باتوجه به نوع دوربین تان، ممکن است گزینه  TIFF نیز داشته باشید، اما فایل های TIFF به فضای حافظه بیشتری نیاز دارند و در مقایسه با فایل های RAW اطلاعات کمتری دربرمی گیرند.

مزیت گرفتن عکس با فرمت RAW، آسان تر بودن تنظیمات تصویر در ویرایش های بعدی، پس از گرفتن عکس، می باشد؛ زیرا در فایل اصلی جزییات بیشتری وجود دارد.

همچنین می توانید فایل های RAW را در اندازه های بزرگ تر نسبت به فایل های JPEG چاپ کنید.  

رنگ

   اگر مشکل شما بیشتر با رنگ است تا با رزولوشن، باید آن را در مانیتور خود جستجو کنید. بسیاری از کاربران معمولی کامپیوتر، صفحه نمایش کامپیوتر خود را کالیبره نمی کنند؛ که تفاوت چشمگیری بین تصویری که روی صفحه نمایش می بینیم با تصویری که روی کاغذ چاپ می شود، وجود دارد.

قبل از اینکه عکس های خود را به صورت آنلاین یا به صورت چاپ شده ببینید، لازم است اطمینان حاصل کنید رنگ هایی که روی صفحه نمایش می بینید مانند رنگ هایی باشند که در دنیای واقعی مشاهده می کنید.

برای انجام این کار می توانید از ابزارهای آنلاین رایگان مانند QuickGamma، که فرایند کالیبره کردن را انجام می دهند، استفاده کنید.

در ویندوز ۷، ابزار مدیریت رنگ وجود دارد که قدم به قدم شما را راهنمایی کرده است (کلمه “calibrate” را در ویندوز جستجو کنید تا آن را بیابید).

اما برای کالیبره کردن دقیق تر رنگ مانیتور باید هزینه کنید.

کیت های کالیبراسیون سخت افزار مانند Spyder Pro وجود دارند؛ اگرچه این کیت ها گران قیمت هستند، اما بهترین ابزارهای موجود برای این کار می باشند.

اگر برای تبدیل شدن به یک عکاس حرفه ای سرمایه گذاری کرده اید، به این ابزار در نهایت نیاز خواهید داشت.