تفاوت Headset ، Headphone و Hands-free

تفاوت Headset ، Headphone و  Hands-free

Hands-free هندزفری فراتر از اینکه یه دستگاه باشه بر یه مفهوم کلی دلالت میکنه که به عبارت واضح تر باید بگیم هندزفری یا Hands-Free همونطور که از اسمش پیداست یه کانسپته که هدفون، هدست و ایرفون رو شامل میشه و به همه اون ها اطلاق میشه!

یعنی هر چیزی که دست ما رو آزاد میذاره تا به کارای دیگه ای به غیر از نگه داشتن اونا روی گوشمون بپردازیم… پس به دسته خاصی از گجت ها گفته نمیشه و یه مفهوم عام هست.

با توجه به این موضوع دو مقوله هدفون و هدست رو اینطور تعرف میکنن: به هندزفری هایی که به میکروفون مجهز هستن یعنی روی این دستگاه ها یک میکروفون تعبیه شده Headset گفته میشه و اون هایی رو هم که میکروفون ندارن Headphone نام گذاری میشن… به همین راحتی :))  

هدفون ها و هدست ها  از نظر نوع قرار گرفتن روی گوش و ظاهرشون به طور کلی به سه نوع تقسیم بندی میشن که عبارتند از:

• هدفون های Over-Ear یا دور گوشی

این دسته از هدفون ها روی گوش رو کامل میپوشونن و نسبت به مدل های دیگه مزیت های دارن که از اون ها میشه به بزرگتر بودن و گرفتن همه دور گوش اشاره کرد که اینطوری به طرز مناسبی نویز و صدای زمینه محیط گرفته میشه و تجربه بهتری از موسیقی رو در اختیارتون میذاره.

علاوه بر این، بزرگتر شدنش این امکان رو فراهم میکنه که امکان ایجاد بیس بیشتر هم از نظر سخت افزاری ممکن بشه.

اگه شما تو محیط های پر سروصدا مثل مترو و قطار و هواپیما سفر میکنید یا تو ترافیک خیابون ها یا کارگاه های شلوغ به موسیقس گوش میدید و … خصوصاً اگه موقع سفر دوست ندارین وقت گوش دادن به موسیقی همه صدا های اضافی محیط رو بشنوید و یا اینکه برعکس نمیخواید افرادی که اطرافتون حضور دارن متوجه موزیکی که دارید گوش میدید بشن، به شما هدفون های Over-Ear رو پیشنهاد میکنیم…

البته این نکته رو هم لازم به ذکر میدونیم که این نوع هدفون ها دو دو نوع Closed-Back و Open-Back تولید میشن که نوع Closed-Back در قسمت خارجی گوشی بسته هست و بسته به کیفیت کار، هیچ گونه نویز و صدایی رو عبور نمیده.

بعضی از این مدل هدفون ها هم از تکنولوژی های حذف نویز مثل Noise-Cancelling استفاده میکنن که کارکردش جالب توجهه… ولی اگه میخواید حین گوش دادن به موسیقیتون از اتفاقات بیرون هم مطلع باشید و ارتباطتون رو با صدا های اطرافتون قطع نکنید، میتونید از مدل Open-Back استفاده کنید ولی توجه داشته باشید که صدای موزیکتون ممکنه به گوش اطرافیانتون هم برسه و شکایت اون ها رو به دنبال داشته باشه!…

این نوع هدفون ها برای موارد استفاده روزمره تا حرفه ای و مخصوص بازی و استودیو های آهنگ سازی و …  قابل تهیه هستن که به طور طبیعی باید هزینه بیشتری رو برای مدل های حرفه ای اون انتظار داشته باشیم…  

• هدفون های On-Ear یا رو گوشی

این نوع هدفون ها به کاملاً دور گوش رو پر نمیکنن و به دلیل ویژگی های فیزیکیشون معمولاً فشار بیشتری رو روی لاله گوش وارد میکنن که تا حد زیادی ممکنه آزار دهنده باشه…

به دلیلی نپوشوندن تمام دور گوش هم مسلماً به خوبی هدفون های Over-Ear نمیتونه صدا های خارجی رو حذف کنه و این روز ها کمتر مورد استقبال خریدار ها قرار میگیره و به تبع از قیمت های به نسبت کمتری در مقایسه با هدفون های Over-Ear هم برخوردار هستن.  

• هدفون های In-Ear یا تو گوشی

اسم دیگه این مدل هدفون ها همون Earphone هست و با اسم های Ear-Buds (با Ear-Pod که ایرفون های مخصوص ساخت اپل هستن اشتباه نشه) همونطورکه پیداست داخل گوش قرار میگیره و به همین سبب صدای بهتری تولید میکنه اما گوش دادن به موسیقی با این هدفون ها، اون هم با صدای بلند میتونه در بلند مدت یا حتی کوتاه مدت به پرده گوش و قدرت شنوایی انسان آسیب های جدی وارد کنه … البته گو دادن به هر چیزی با صدای بلند همین بلا رو سر آدم میاره … گفتنیه که این مدل هندز فری به دلیل سبکتر و کوچکتر بودن از نظر اندازه، تو حمل و نقل خیلی راحت تره و دست و پا گیر نیست؛

ولی یکی از مشکلات عمده ی این نوع هدفون که همه ما حداقل یک بار باهاش دست به گریبان شدیم، مشکل گره خوردن کابل این نوع هدفون ها هست که شرکت ها با روش هایی مثل پهن تر کردن عرض کابل و ارائه روش های جدید برای جمع کردن کابل این هدفون ها تا حدی تونستن این مشکل رو مرتفع کنن. این نوع هدفون برای سفر های درون شهری و سبک و استفاده روزمره پیشنهاد میشه.

همه این مدل هدفون هایی که گفتیم، اگه مجهز به میکروفون باشن بهشون هدست گفته میشه… حالا به چند تا تعریف از مفاهیم مربوط به این گجت ها اشاره میکنیم که دونستنشون موقع انتخاب یه هدفون ایده آل خالی از لطف نیست؛

درایور هدفون

اجزای تشکیل دهنده Driver یک هدفون همونطور که تو تصویر میبینید قسمتی از هدفون که وظیفه اصلی تولید صدا از سیگنال ورودی رو بر عهده داره و داخل گوشی های هدفون قرار میگیره، درایور نام داره و در انواع و ابعاد مختلفی ساخته میشه ولی همشون سه قطعه دیافراگم، آهنربا و سیم پیچ رو دارن که اجزاء اصلی محسوب میشن.

هر چی قطر درایور بزرگتر باشه، بلندی صدای تولید شده توسط هدفون بیشتره و اصولاً بیس بالاتری هم تولید میکنه و این مورد مستقیماً با کیفیت ساخت درایور در ارتباطه؛ یعنی ممکنه درایور قطر زیادی داشته باشه ولی صدای خروجی از کیفیتی که انتظارش رو دارید برخوردار نباشه و اینجاست که میشه هدفون تقلبی رو از اصل تشخیص داد…

معیار قطر درایور به میلیمتر بیان میشه و معمولاً هدفون ها با قطر درایور بالای ۴۰ میلیمتر بیس خوب و قابل قبولی دارن.

آمپدانس هدفون

درواقع نوعی مقاومت الکتریکی محسوب میشه که معیارش همون Ohm هست و در واقع هرچه که هدفون آمپدانس بالاتری داشته باشه، برای درست کارکردن به منبع انرژی با توان بیشتری نیاز داره و این یعنی هدفون هایی که با گوشی و یا تبلت کار میکنن باید آمپدانس پایین تری داشته باشن تا باتری گوشی و تبلت برای کارکرد درستشون کافی باشه و آمپدانس برای هدفون های مدل In-Ear از ۳۲ اهم تا هدفون های Over-Ear حرفه ای با ۳۰۰ اهم متغیره. موقع خرید هدفون باید توجه داشته باشید که آمپدانس هدفون باید با توان الکتریکی دستگاهتون همخوانی داشته باشه؛ برای مثال اگه هدفون با آمپدانس بالا رو به دستگاه با توان کم متصل کنید، هدفون کار نمیکنه و برعکس، اگه هدفون با آمپدانس کمتر رو به دستگاه با توان الکتریکی بالاتر بزنید، (طبق قوانین فیزیکی به طور خلاصه میشه گفت:) جریان الکتریکی تو سیم پیج درایور هدفون زیاد میشه و اضافی جریان تبدیل به نویز میشه که کیفیت موسیقی پخش شده رو کم میکنه.